Wszystko co w tobie jest dobre i twórcze, rodzi się ze Mnie: z obcowania ze Mną w modlitwie, z jedności ze Mną w życiu twoim. Nie z wiedzy o Mnie, nie z zasad moralnych i zakazów dekalogu. Nie z twoich postanowień i uczestnictwa w obrzędach religijnych.
Wszystko powstaje z Miłości, bo tylko Miłość jest twórcza. Jednocz się z Bogiem – Miłością, aby rozkwitła dusza twoja wszystkimi barwami miłości. Nic nie zastąpi ci Mnie żywego i prawdziwego, który jestem w duszy twojej i rodzę dobro w twych myślach, słowach i czynach. O tyle rodzę, o ile jednoczysz się ze Mną i oddajesz Mi siebie.

( Słowo Pouczenia 102, N. 11 XI 1990, g. 22:05)

Bóg jest dobry i pragnie Twojej radości. Chce Ci błogosławić w pracy i nauce, chce być obecny w Twojej codzienności.
Czy porządkujesz swoje życie, aby godnie spędzać czas z Bogiem?
Tyle śmieci dookoła… w mediach, w szkole, w miejscu pracy, a nawet w domu…

Weź super środek – Pismo Święte i zacznij przemieniać siebie i otoczenie.
Błogosław, a nie krytykuj i bluzgaj.
Spróbuj – bycie dobrym i radosnym nie boli 😃 nawet jeśli jest Ci ciężko, to zawsze znajdzie się ktoś, komu jest trudniej…

Ach… kocham Cię ŻYCIE!

Dzięki Ci Boże za kolejny dzień, w którym mogę Cię uwielbiać, błogosławić i cieszyć się z najdrobniejszych rzeczy 🙏 Dziękuję za każdego człowieka, którego dzisiaj postawisz na mojej drodze, czy to bezpośrednio, czy w przestrzeni wirtualnej 😀😍

Błogosławię Wam moi Przyjaciele +

Niebiańska wiadomość na 13.09.2019

Obłudniku, usuń najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, ażeby usunąć drzazgę z oka brata swego. Łk 6, 42b

Prawdziwa cywilizacja nie polega na sile, ale jest owocem zwycięstw nad samym sobą, nad mocami niesprawiedliwości, egoizmu i nienawiści, które są zdolne zniekształcić prawdziwe oblicze człowieka. św. Jan Paweł II

Zbyt wiele jest wokół zakłamania, półprawd, dwulicowości, fałszywej uprzejmości, etc. Przesiąkamy narracją tego świata, dlatego niezmiernie ważne jest kogo słuchamy, co jest naszą strawą duchową.

Często wytykamy błędy innym, a sami zupełnie nie widzimy swoich wieeelkich ułomności, bo już jakoś stały się takie swojskie, często nawet jak druga skóra… przyzwyczajamy się do grzechu… grzech nam spowszedniał!

Eh… dobrze by było zrobić solidny rachunek sumienia i stanąć w prawdzie, w szczerości przed samym sobą, ale przed wszystkim przed Panem Bogiem.

Jutro cała Polska, a przynajmniej jak ufam znakomita Jej większość, stanie pod Krzyżem Chrystusa. Tam już nie można niczego udawać. Tam już nie godzi się stawać na pokaz, czy by sobie coś udowadniać. Pod Krzyżem Chrystusa trzeba stanąć z czystym i otwartym sercem, z miłością, ale i świadomością swojej grzeszności i nędzy.

Upadam Panie na kolana przed Twoim Majestatem, pomóż mi proszę zobaczyć wszelkie moje belki i drzazgi, bym naprawdę mogła się Tobie podobać 🙏

Jezu, ufam Tobie!

“A wtedy przejrzysz”

Autor: Św. Efrem (ok. 306-373), diakon w Syrii, doktor Kościoła

Rozjaśnij, Panie, nocne ciemności naszego umysłu
dziennym światłem poznania Ciebie,
aby oświecony mógł Ci służyć
w odnowionej czystości…
Początek biegu słońca
wyznacza początek prac człowieka.
Przygotuj, Panie, w naszych sercach
mieszkanie owemu dniowi, który nie zna kresu.

Daj nam w nas samych zobaczyć
życie zmartwychwstania
i spraw, aby nic nie odwiodło naszych serc od Twoich radości.
Wyciśnij w nas, o Panie, poprzez gorliwe szukanie Ciebie,
znamię owego dnia, którego nie określa pojawienie się
ani bieg słońca.

Każdego dnia przyjmujemy Cię w sakramentach
i gościmy w ciele naszym.
Dozwól nam doznać w sobie samych
zmartwychwstania, którego oczekujemy.
Bądź dla naszych myśli, Panie,
Skrzydłami, które lekko unoszą nas w górę
I wiodą do prawdziwego przybytku.

Przechowujemy ten skarb w sobie
na mocy łaski chrztu…
Obyśmy poprzez duchowe piękno,
które nawet w naszej śmiertelnej naturze zaszczepia Twa nieśmiertelna wola,
pojąć mogli, do jak wielkiego zostaliśmy powołani piękna…

Zmartwychwstanie Twe, Jezu,
niechaj umocni w nas człowieka duchowego (por, Ef 3,16).
Rozważanie Twoich sakramentów niech stanie się zwierciadłem,
w którym możemy go zobaczyć (por. 1Kor 13,12)…

Daj nam, Panie, wytrwale podążać do naszej ojczyzny
i osiągnąć ją przez kontemplację,
jak Mojżesz na górze, przez Twe objawienie (Pwt 34,1).

Źródło: Kazanie 3, 2.4-5 (© Evangelizo.org)